หน้าเว็บ

วันอาทิตย์, มกราคม 22, 2560

บันทึกการฝึก 30 วันเมื่อฉันมือตก:ตอนที่ 3-4

สวัสดีค่ะ สำหรับฝึกวันที่ 4 (วันที่สามข้ามไปเพราะติดธุระ) เราวาดภาพพอร์เทรทจากคน ซึ่งก็คือรูปที่เพื่อนๆเอามาให้ค่ะ โดยการฝึกนี้จะเป็นการแปลงคาแรคเตอร์หน้าซึ่งเราสอนนักเรียนอยู่ประจำว่าเวลาวาดไม่ต้องเหมือน ให้ได้ฟีลลิ่งมากกว่า ป.ล.เราตัด Log สภาพจิตใจออกทั้งหมดในวันนี้เหลือแต่รูปและข้อคิด ถ้าจะดู วิธีเขียน log สภาพจิตใจ ให้ดูวันที่ 2 ค่ะ

วาด Exodus เสร็จแระสำหรับคนที่ไม่รู้ แบบคือเรานะคะ

M.(ภาพด้านล่าง)
รู้สึกยังไง
-เพิ่งกลับมาวาดผมแบบนี้ได้
ยังไงอีก
-สนุกดี

ฝึกตามโปรแกรมการฝึกมา3-4วันแล้วได้อะไรบ้าง
-log สภาพจิตใจช่วยได้มาก แต่จริงๆแค่ถามตัวเอง ตอนนี้เราอยากวาดหรืออยากทำอะไรก็พอ
-อย่าเน้นจำนวน
-ฝึกเป็นเรื่องๆไปอย่าจับฉ่าย

สำหรับภาพที่ฝึกวันนี้ก็จะไปต่อวันพรุ่งนี้นะคะ

ส่วนอันนี้เขียนตามคอร์ส 10K follower ของ Jake parkerที่ดูระหว่างทำงาน
1.คุณใช้โซเซียลมีเดียอย่างไร
-เป็นแหล่งแชร์ความรู้ทางด้านวาดภาพประกอบและแชร์ผลงาน
2.คุณเป็นใคร ทำอะไร และต้องการจะ accomplish อะไร
-ฉันเป็นนักวาดภาพประกอบและครูผู้หญิง ทำงานสอนและงานวาดภาพประกอบ ต้องการจะสอนนักเรียนให้เข้าใจถึงโลกแห่งการทำงานจริงและเทคนิคที่นำไปใช้ได้จริงรวมทั้งทำงานภาพประกอบที่แสดงความสวยงามของมนุษย์และธรรมชาติในโลกแฟนตาซีอุดมคติแบบผู้หญิง
สไตล์จองคุณคืออะไร genre อะไร subject matter อะไร
-สไตล์ของฉันคือลายเส้นลงสีน้ำที่ปรับด้วยดิจิตัล วาดแสดงความงามของผู้หญิงและผู้ชายรวมไปถึงความงามของสิ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติ genre Fantasy subject matter ผู้หญิง ผู้ชาย ธรรมชาติ
เรื่องราวของคุณเป็นอย่างไร
-ฉันจบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ฉันรักธรรมชาติ ชอบต้นไม้ และรักดอกผลของต้นไม้ ชอบต้นไม้แปลกๆโดยเฉพาะต้นไม้เขตร้อน ฉันป่วยถึง 6 ครั้งด้วยกันในช่วง 2008-2017 ฉันเป็นนายตัวเองมาตลอดตั้งแต่ปี 2008 โดยเป็นนักวาดภาพประกอบและครู
ฉันชอบเขียนบทความและกลอน และมีบลอคถึง 2 บลอคด้วยกัน แปลเพลงและรีวิวเป็นงานอดิเรก แต่ไม่เก่งหรอกนะ
ฉันแตกต่างจากนักวาดคนอื่นยังไง
-ลายเส้นที่พริ้ว ลวดลายที่ใส่เข้าไปในงาน การวาดความงามในอุดมคติ และการที่ฉันเป็นครูไปด้วยวาดภาพประกอบไปด้วย
3.จงอธิบายแบรนด์ของคุณ
ฉันเป็นนักวาดแนวสว่างสดใส ลายเส้นละเอียด ผู้หญิง ผู้ชายที่มีความ graceful ลวดลายแนว zentangle และ abstract pattern ที่ใส่ลงไปในงาน และมีความหมายแฝงอยู่ในทุกรูปที่วาดหรือไม่ก็แสดงความงามในอุดมคติ
4.your display name
MEISANMUI
5.your profile.
I’m illustrator graduate from architecture field.I accept illustration work worldwide.
I draw therefore I am
6.อะไรคือหลักการที่คุณยึดถือ
จะไม่วาดภาพ 18+ ยกเว้นฝึก และ artistic nudity ถ้าจำเป็น

 
 
 


from WordPress http://ift.tt/2jlxFTj
via IFTTT

วันศุกร์, มกราคม 20, 2560

บันทึกการฝึก 30 วันเมื่อฉันมือตก:ตอนที่ 2

เมื่อวานที่อัพบลอคไปมีคนตอบรับพอสมควร มีการกดแชร์เยอะพอสมควรค่ะ สำหรับวันนี้นั้น ก็คงจะเน้นการ input คือวันนี้เราคิดว่าเราไม่น่าจะมีอารมณ์วาดรูปทั้งวันเพราะติดสอนนั่นเองค่ะ อันนี้ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ฝีมือไม่พัฒนาสักที เราต้องหาทางปรับอารมณ์หรือหาวิธีทำให้สามารถวาดรูปได้แม้จะมีงาน อาจจะวาดรูปน่ารักง่ายๆซักนิดหน่อยขอดูสถานการณ์ก่อน

คืนวันที่ 1
บันทึกสภาพจิตใจ
อยากวาดรูปมั้ย
-อยาก แต่ ปวดตาแล้ว
รู้สึกอยากดูรูปไหม
-อยาก แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตาจะแตกแล้ว
มีแรงบันดาลใจไหม
-มีแต่รู้สึกงานเยอะมาก
จัด priority สิ
-งานจ้าง,งานสอนมาก่อน แต่ตอนนี้ขอแก้อาการนี้ให้ได้ก่อน (มือตก เลเวล 10)ไม่งั้นทำอะไรไม่ได้
ได้ข้อคิดอะไรไหมหลังจากอัพบล็อคที่ 1
-มีสิ อาจารย์สั่งให้เขียนบันทึกนานแล้วดันไม่ทำเอง เพราะขี้เกียจเขียน ในที่สุดก็หาวิธีเขียนบันทึกที่เหมาะกับตัวเองได้
บันทึกช่วยอะไร
-ช่วยค้นหาสภาพจิตใจจริงๆว่าเราคิดยังไงทำไมวาดไม่ออก
แล้วเจอยัง
-มันขึ้นอยู่กับความอยาก
เป็นนักวาดมืออาชีพพูดงี้ได้ไง
-มันก็เหมือนฉันไม่อยากกินยาแต่ต้องกินน่ะ

ฝึกวันที่ 2
10.30 ตื่น
อยากวาดรูปไหม
-ไม่
อยากทำอะไร
-ดูรูปไปเรื่อยๆก่อน ใช้เวลาไม่มากแล้วก็ทำหน้าที่ๆต้องทำให้เสร็จ

10.40 อยากฝึกรึยัง
-ยัง ขอทำงานก่อน
อยากทำงานเหรอ
-ยังไม่อยากแต่ต้องทำแล้ว
ทำอะไรบ้าง
-อัดวีดีโอ,อัพวีดีโอ เดี๋ยวมีสอนอีกตอน สี่โมง กลับบ้านคงจะดึก

ยังไม่อยากทำงานแล้วจะทำได้ดีได้ไง
-เออ จริง
อยากทำอะไร
-อยากเขียนมากกว่า
เขียนอะไร
-status
ว่า
-เกี่ยวกับเรื่องต่างๆ random

ทำไมมีงานสอนแล้วไม่อยากวาดรูป
-นั่นสิ….เพราะรู้สึกว่าเดี๋ยวต้องไปสอนแล้วเวลาน้อยมั้ง
เวลาน้อยอะไรนี่เพิ่งสิบโมง บ่ายสามถึงออกมีเวลาวาดเยอะแยะ
-เออ
อยากวาดรูปมั้ย
-อยาก
อยากวาดอะไร
-อาหาร วาดง่ายๆ ง่ายๆสุดๆ รูปวาดง่ายๆไม่ต้องคิด
โอเค ไปวาด ไม่จำกัดจำนวน วาดกี่รูปก็ได้
– ok

11.00 รู้สึกยังไง หลังจากวาด?
-ยังทำได้ไม่ค่อยดี
มีความสุขมั้ยตอนวาด
-สนุกดีไม่ต้องคิดว่าเบี้ยวไม่เบี้ยว ถูกไม่ถูก
ดีมาก คิดให้ได้แบบนี้ก่อน สนุกกับการวาดก่อนให้ได้

11.10 อยากวาดรูปมั้ย?
-อยากวาดรูปน่ารักๆๆๆต่อ แต่มันมีจิตว่าต้องทำงานแล้วอะ
อย่าเพิ่ง ทำไปตอนนี้ก็ทำได้ไม่ดี
-เออ
อยากวาดอะไร?
-สาวสวย ใช้ปากกาใหญ่ๆ ไม่ดูแบบ วาดเร็วๆ ไม่ร่าง อย่าบังคับให้วาดอะไรที่ไม่อยากวาดและต้องฝึกเพราะสกิลนะ

11.20 รู้สึกไงหลังจากวาดรูปล่าง
-เพี้ยน
อยากแก้ไหม
-ไม่ ไม่ชอบแก้
ทำไมไม่อยากดูรูปคนวาดหน้าสวยๆอย่างเดียว
-ทำไม่ได้ ปวดใจ เพนท์ถึกไม่ได้แล้ว เลยไม่อยากดู เลยเบื่อ
ทำไมไม่อยากแก้งานตัวเอง
-งานที่จบ คือจบ
งั้นควรเสก็ตซ์งานก่อนทำมาสเตอร์พีซเยอะๆนะ
-OK

11.30
อยากทำงานยัง
-ยัง
อยากทำอะไร
-กำลังคิดว่ามันจะไม่เป็นการตามใจตัวเองไปหน่อยเหรอ
เปล่า การทำสิ่งที่ไม่อยากทำหนะ ให้ออกมาดีมันยาก อย่างมากก็ได้งานธรรมดาๆ
ตกลงอยากทำอะไร?
-อยากดูรูปแล้วโพสต์แนวที่อยากไปหรือมีอะไรน่าสนใจ ยังไม่อยากวาดตอนนี้

11.30 รู้สึกยังไง?
-มีความสุขเวลาดูรูปพืช สัตว์ อาหาร ต้นไม้ จักรวาล boho ดอกไม้ ดอกไม้สีน้ำ คนสวย
แล้วไงต่อ?
-รู้สึกเฉยๆกับงานคาแร็คเตอร์ที่ไม่มีเนื้อเรื่องหรือ concept มา back
ที่ผ่านมาตัวเองทำงานแบบนั้นหมดเลยนะ
-อืม ต้องเลิกใช่ไหมหละ เพราะพอทำแล้ว ดูแล้วตัวเองไม่รู้สึกอะไรเลย จะให้คนอื่นรู้สึกอะไรได้ไง พวกงานชิ้นที่ชอบ มี concept มีเนื้อเรื่องมา back หมด

อยากทำงานยัง?
-อีกนิด เริ่มสนุกกับการหาว่าเราชอบดูอะไร
งั้นดูไปก่อน
-ขอเอาที่ไม่ใช่รูปวาดมาปนด้วยนะ

 

 

กลับมาฝึกต่อยังเหลือเวลา
อยากวาดรูปมั้ย
-อยากวาดตัวเอง แบบใช้ปากกาหัวใหญ่ๆวาดเร็วๆ
-รูปไหน?
ด้านล่าง

Finish assignment วาดหน้าตัวเองใช้ปากกาหัวใหญ่ๆวาดเร็วๆ

รู้สึกยังไง?
-วาดเพี้ยน ,แต่ผ่อนคลาย
ทำไมถึงวาดเพี้ยน
-ไม่ได้ร่าง
ทำไมถึงไม่ร่าง
-ขี้เกียจ
ทำไมถึงขี้เกียจ
-ก็แค่อยากวาดปะ
แล้วทำไมถึงโพสต์งานที่ดูขี้เกียจออกมา
-แค่อยากโพส
แค่อยากโพสไม่ได้นะ เดี๋ยวโดนด่าหรอก งานขี้เกียจ งานฝึกมือ เอาไปโพสต์ในโปรไฟล์ ห้ามโพสต์ข้างนอก

อยากวาดอะไร ?
-ตัวเอง เป็นหน้าการ์ตูน วาดด้วยดินสอ แบบใช้พลังงานสัก 40%


Finish assignment วาดหน้าตัวเองใช้ดินสอ
ทำไมวาดตัวเองไม่สวยเลย
-นั่นสิ
กลัวเหรอ
– กลัวคนว่าเวอร์
แล้วทำไมอยากวาดตัวเอง
-เป็นสิ่งที่รู้จักมากที่สุด
งั้นไปวาดให้สวยๆเลย คุณชอบความสวยงามในอุดมคติไม่ใช่เหรอ

Finish assignment วาดความสวยงามในอุดมคติของหน้าตัวเอง
เอ่อ รู้สึกยังไง
-รู้สึก ไฟนอลบวกทาเคนากะบวกความมุ่ย ออกมาเป็นความเละ
ตั้งใจวาดดิ ทำไมมองตัวเองไม่สวยอีกละ
-มันทำใจให้วาดสวยกว่านี้ไม่ได้
เอางี้จินตนาการใหม่สมมติเกิดอีกมิตินึง เป็นสววรค์ แล้วเป็นนางฟ้า ตัวเองตอนนี้จะหน้าตาแบบไหน
-คงต้องไม่ใส่แว่นเนอะ
เอาเลย

Finish assignment วาดความสวยงามในอุดมคติของหน้าตัวเอง
เอ่อ รู้สึกยังไง
-รู้สึก ไฟนอลบวกทาเคนากะบวกความมุ่ย ออกมาเป็นความเละ
ตั้งใจวาดดิ ทำไมมองตัวเองไม่สวยอีกละ
-มันทำใจให้วาดสวยกว่านี้ไม่ได้
เอางี้จินตนาการใหม่สมมติเกิดอีกมิตินึง เป็นสววรค์ แล้วเป็นนางฟ้า ตัวเองตอนนี้จะหน้าตาแบบไหน
-คงต้องไม่ใส่แว่นเนอะ
เอาเลย


  • อย่าฝืนฝึกในสิ่งที่ตัวเองไม่อยาก โดยอ้างว่าสิ่งนั้น จำเป็น เพราะมันจะทำให้เบื่อ สำหรับคนเบือง่าย แล้วก็จะพาลคิดว่าตัวเองไม่มีความสามารถ สามารถฝึกย้อนได้ เช่น อยากฝึกอะไรฝึกไปก่อน แล้วย้อนมาฝึกพื้นอีกทีตอนที่เราสนุกและมีอารมณ์ฝึก
  • เคล็ดลับอีกข้อค่ะ ที่พบระหว่างทาง เวลารู้สึกอยากวาดเบาๆ แต่ไม่อยากวาดโดยมีความกดดันว่าต้องสวย ให้ลองวาดสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องร่างดู โดยมีข้อแม้ว่าสิ่งนั้นจะต้องเป็นสิ่งที่ไม่มีโครงสร้างหรืออนาโตมี่ เช่น “อาหารที่เราชอบ”(ต้องมีสักอย่างแหละ) เหมาะมากสำหรับการฝึกแบบเบาๆวอร์มอัพ ฝึกเส้น
  • และสิ่งที่ค้นพบเมื่อวานที่เป็นคีย์เวิร์ดเลยคือ ถามใจตัวเอง อยากวาด เพราะอยากให้มีผลงานไปงั้นๆ หรืออยากวาดจริงๆ ให้เลือกวาด ตอนที่ใจอยากวาดจริงๆ เวลาที่เหลือเอาไปบริโภค input ดีกว่าค่ะ เช่นงานดีไซน์ อื่นๆ


from WordPress http://ift.tt/2iSVVLA
via IFTTT

วันพฤหัสบดี, มกราคม 19, 2560

บันทึกการฝึก 30 วันเมื่อฉันมือตก:ตอนที่ 1

สวัสดีค่ะ เนื่องด้วยอาการมือตกของเรา เราจึง challenge ตัวเองว่า เราจะกลับมาวาดรูปได้สวย และทำ master piece ได้ภายใน 30 วันนี้ เราจึงเขียนบลอคนี้ขึ้นมาค่ะ เพื่อเป็นวิทยาทานแก่น้องๆทุกคนที่ตกอยู่ในสภาพมือตก เราเคยท้อเรื่องการวาดรูปหลายครั้งนะคะสุดท้ายก็กลับมาวาดจนได้ ทั้งปัญหาเรื่องตา ตานี่แสบน้ำตาไหลออกมา เรื่องมือสั่น(สั่นมากพอสมควร) เรื่องตาเรายอมแพ้ค่ะ เพราะว่าเราอยากรักษาตาไว้นานๆ เราจะพยายามจำกัดการทำดิจิตัลให้น้อยที่สุดอย่างที่บอก แต่ไม่ทิ้งค่ะ วาดบ้าง ส่วนมือ เราไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาเท่าไรค่ะ

สิ่งที่จะเป็นในระยะยาว
ขายงาน(online)ในระดับ international ได้

ตัวอย่าง
Shilin

แผนการระยะยาว ปี 2017
-ให้เวลาตัวเอง 12 เดือน ทำ topform 12 ชิ้น(เดือนละชิ้น)

-ยกเลิกโปรเจคคอร์สออนไลน์ไปก่อนจนกว่ามือจะกลับมาเหมือนเดิม แต่ illustschool ยังอยู่ ส่วนที่เปิดไปแล้วสอนให้จบ
-บทความ ถ้าไม่ดีจริง อย่าปล่อย เขียนเป็นตอนสั้นๆในเพจแล้วค่อยปล่อยทีเดียว

แบบฝึกหัดที่ 1 ดราฟรูป takenaka 3-5 รูป ภายในเวลา 2 ชั่วโมง เพื่อศึกษาจังหวะการวาดหน้าและสัดส่วนแล้วโพสต์ทีละรูป

ถามว่าทำไมต้องฝึกจากงานคนอื่น?
จะเรียนรู้สัดส่วนความลงตัวในงาน
ฝึกวาดเองไปก็ไม่รู้หรอกค่ะ จริงๆมันคือการฝึกเซนส์

ฝึกจากลายเส้นคนอื่นแล้วจะมีลายเส้นของตัวเองเหรอ?
คือ personal touch ของแต่ละคนแตกต่างกันค่ะ ลายเส้นของเรามาจากพื้นฐาน ทักษะ รสนิยม รวมๆแล้วสิงที่เราเป็นก็คือรวมจากสิ่งเหล่านี้โดยมากการฝึกจากนักวาดท่านอื่นคือการฝึกเซนส์ ว่าเขายกปากกาตรงไหน เว้น negative space ตรงไหน เมื่อจับจังหวะถูกเราก็สามารถนำมาใช้ของเราได้ ไม่ใช่การ reinventing the wheel

คนที่กลัวฝึกจากการดราฟนะคะ คุณไม่ต้องกลัวค่ะ ฝึกคือคุณเป็นนักเรียน นักวาดท่านที่คุณฝึกเป็นอาจารย์ คุณเรียนด้วยตัวเอง แล้วเราจะบอกว่าไม่มีอะไรฝึกจังหวะภาพ(rhythm),เซนส์ ได้ดีเท่ากับการดราฟอีกแล้วเพราะวาดตามไปมันก็ไม่เหมือนหรอกค่ะ personal touch มันเยอะเกิน แต่ดราฟแล้วต้องคิดไปด้วยและอย่าแอบอ้างเด็ดขาด

http://ift.tt/MvgKFw

แบบฝึกหัด วาดรูปคาแร็คเตอร์ตัวเอง ให้มีความทาเคนากะนิดๆ(ไม่ต้องเยอะ)

แบบฝึกหัด วาดรูปตัวเอง 1 ภาพหลังจากดราฟแล้วดูจังหวะเส้นว่าดีขึ้นไหม

 

สวัสดีค่ะทุกคน ที่กำลังอ่าน มันอาจจะแปลกๆหน่อยนะด้านล่าง มันคือการแก้ปัญหาบางอย่างของการที่เราฝีมือเปลี่ยน ฝีมือตก เราคิดว่านี่เป็นทางเดียวที่จะแก้ได้นันก็คือเขียนสภาพจิตใจ เขียนทุกอย่างที่เราคิดออกมา เราจะได้พบเหตุผลว่าทำไมเราถึงมือตก

ด้านล่างเป็นบันทึกส่วนตัวของเราและคำถามที่เกิดขึ้นขณะวาดค่ะ

บันทึกสภาพจิตใจตอนนี้
ไม่มีอารมณ์อยากดูงานใครเลย (ยกเว้นงานนร.)
1.เบื่องานแนวซ้ำๆเพนท์เหมือนกัน(ขออภัยค่ะนี่เป็นบันทึกเราควรซื่อสัตย์ต่อตัวเอง)
2.เมื่อก่อนคิดว่าดูแล้ว เออ เทคนิคนี้ยังไงเราก็ทำได้ ทำได้แน่นอน รูปสมัยนี้ เฮ่ย ทำได้ แต่ต้องถึกมากๆ
3.เบื่องานแนวเน้นหน้า เน้นผู้หญิง หน้า(แล้วตูก็ทำแนวนี้)อยากทำแนวที่มีเรื่อง หรือไม่ก็แสดงองค์ประกอบ
4.คิดถึงนักวาดเก่าๆ
5.แรงบันดาลใจที่พุ่งพล่านมันหายไปหมด

ตกลงอยากทำอะไร
ถ้าไม่มีอารมณ์อยากดูงานคนอื่น?
-อยากเขียนบันทึกไปเรื่อยๆ อยากหา missing link ว่าอะไรวะที่ทำให้เป็นแบบนี้
-นอน
-เคลียร์งาน

ทำไมถึงไม่อยากดูงานใครเลย
1.เพราะดูแล้วคิดว่ายังไงก็ทำไม่ได้ใช่มั้ย?
ป่าว ไม่ได้คิดงี้ คิดว่าทำได้ แต่เสียเวลา เพราะไม่ใช่แนว
2.เพราะคิดว่ายังไงคงกลับมาวาดดิจิตัลไม่ได้แล้วใช่มั้ย
ใช่
3.เพราะดูแล้วไม่เกิดความโดกิโดกิใดๆใช่มั้ย
ใช่

มีนักวาดเก่งๆมากมายนะให้เราไปดูให้เกิดแรงบันดาลใจ
-ดูแล้วไม่เกิดแรงบันดาลใจ แต่จะมีคำถาม ‘ทำไม’ ผุดขึ้นในหัวแทน แล้วทำไม ไม่ได้มาเพียงคำถามเดียว
สรุปชอบงานวาดป่าว
-ชอบ แต่ไม่ได้รักงานวาดภาพประกอบรับจ้าง ที่ทำ เพราะนักเรียนจะได้รู้ว่าครูทำงานภาพประกอบและอยากรู้ว่านักเรียนต้องผ่านอะไรบ้าง
งั้นก็เป็นครูสิ
-เป็นนักวาดภาพประกอบที่สอนได้ดีกว่าไง มันเป็น positioning ที่ดูน่าเชื่อ
รายได้หลักมาจากการสอนจะไม่เป็นครูได้ไง
-ก็ค่อยๆเพิ่มปริมาณสัดส่วนเหลือสอนสัก 40% ในอนาคต
อืมมมมม จริงๆแล้วอยากทำอะไรกันแน่ในวันหนึ่ง บอกวันที่เพอร์เฟ็ตมาสิ
-นั่งวาดรูปที่อยากวาดทั้งวัน
นั่งเขียนสิ่งที่อยากเขียน แล้วขายได้

ภาพจิตใจตอนนี้
อยากวาดรูปมั้ย
-ไม่
ทำไม
-ไม่ชอบงานตัวเอง
ทำไมไม่ชอบงานตัวเอง
-เพราะวาดไปก็ไม่สวยขึ้น
ทำไมวาดไม่สวยขึ้น
-ขาดแรงบันดาลใจ
แล้วทำไมไม่ไปหาแรงบันดาลใจ
-จู่ๆก็เบื่อขอหาไรกินและพักก่อนแล้วกันนะ

ถามอีกครั้ง ทำไมไม่วาดรูป
-วาดไปคนก็ไม่ดู
รู้ได้ไง
-ดูจากยอดไลค์
อย่าทำอะไรเอายอดสิ
-แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าคนชอบหรือไม่ชอบถ้าดูยอด
ไม่ต้องไปสนคนชอบไม่ชอบ ดูไม่ดู เราชอบก็พอปะ
-เออ
อันนี้จบ

สภาพจิตใจตอนนี้
อยากวาดรูปมั้ย
-อยากวาดรูปง่ายๆน่ารักๆ
ทำไม
-ไม่กดดัน
อยากวาดอะไร
-พวกอาหาร ของน่ารัก คน

ทำไมต้องกลัวเรื่องฝีมือตก
-คนด่าเยอะ
ทำไมต้องกลัวคนด่า
-เสียชื่อ เสียภาพลักษณ์ เสียแบรนด์
คนพวกนั้นไม่ใช่ลูกค้าคุณอยู่แล้วคุณจะกลัวอะไร
-เออ แต่กลัวอยู่เรื่อง
กลัวอะไร
-กลัวว่าเราเคยขึ้นไปสูง…..แล้ว……
แล้วเป็นไง ตกมาก็เจ็บไง จำตำนานอิคารุสได้ไหม อย่าบินสูงเกิน อย่าบินต่ำเกิน
-เออ
อันนี้จบ

บันทึกสภาพจิตใจตอนนี้
อยากทำอะไร?
-LIVEไปวาดรูปไป
ที่ไหน
-profile ตัวเอง

(เสร็จแล้วก็ไป live สักพัก)

รู้สึกไง?
อิ่ม สบายดี เริ่มอยากวาดรูป แต่ขอเป็นรูปง่ายๆนะ
อยากวาดอะไร?
doodle ง่ายๆ
อยาก live?
ไม่
งั้นเปลี่ยนโจทย์ไปวาดอาหารมา 5 อย่าง เอาน่ารักๆ

พอถึงตรงนี้เราเริ่มรู้แล้วว่าเราขาดอะไรตอนมือตก
1.motivation เราเริ่มมือตกหลังปี 2011 ที่สอนนักเรียนเต็มตัว เรามีแหล่งรายได้ชัดเจน จึงไม่จำเป็นต้องอัพฝีมือให้เก่งขึ้น ซึ่งผิดค่ะยิ่งเป็นครูต้องยิ่งเก่ง
2.inspiration ขาดแรงบันดาลใจค่ะ
3.เราไม่เคยถามตัวเองเลย ว่าอยากวาดรูปไหม เรายัดเยียดให้ตัวเองวาด ในเวลาที่ตัวเองเบื่อ  เจอคีย์เวิร์ดแล้ว ถามตัวเองก่อน
อยากวาดรูปมั้ย? ถ้าไม่อยาก อย่าฝืนวาด ออกมาจะเน่า

เขียนรวบรวมการฝึกวันนี้นะคะ
กิจกรรมที่ทำวันนี้
-design character เกม(ผ่านละ เหลือแก้)
สิ่งที่ฝึกวันนี้
-วาดรูปตัวเองเป็นผู้ชาย
-draft takenaka 3 รูป
-วาดรูปตัวเองเพื่อเทสต์
-วาดอาหาร 5 ชิ้น
รวมทั้งเขียนสเตตัสบันทึกสภาพจิตใจและคำถามที่ตัวเองสงสัยในตัวเองอย่างละเอียดเพื่อค้นหาปมว่าทำไมมือตก เจอปมแต่ยังไม่หมด วันนี้พอเท่านี้ค่ะสำหรับการฝึกวันที่ 1 Let’s call it a day



from WordPress http://ift.tt/2k7d88W
via IFTTT

วันพุธ, มกราคม 11, 2560

พี่รอดจากอาการมือตกสุดๆในชีวิตมาได้อย่างไร

สวัสดีค่ะจะเล่าประสบการณ์ตอนมือตกให้ฟัง
เราแทบไม่อยากวาดรูปเลยค่ะ แทบจะไม่วาดรูป วันๆก็ออกไปสอนนักเรียน ฝีมือเราขึ้นสู่ topform ในปี 2007-2011 ช่วงนั้นวาดรูปหนักมาก วาดรูปทุกวัน อย่างน้อยวันละ 1-2 ภาพ และต้องเป็นรูปที่ตั้งใจวาด คนที่บอกว่าเราสำเร็จเราขึ้นสู่ระดับ top นี่คงหมายถึงช่วงนี้ ไม่ใช่ตอนนี้สำหรับสายการวาด เราฝึกทั้งพื้นฐานและทั้งลายเส้น เขียนต้นฉบับงานเขียนและสอนนักเรียน

จนเราเข้าโรงพยาบาลครั้งที่ 3 ในปี 2012 ได้ เราเริ่มหมดแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิต เบื่อทุกอย่าง เริ่มคิดว่าหาอย่างอื่นทำดีไหม เริ่มเบื่อการวาดรูป เหมือนคนเบื่ออาหารอย่างไม่มีสาเหตุ แล้วคิดมาเรื่อยๆว่าเราชอบวาดรูปจริงๆหรือชอบเพราะทำมันได้ดี เราคิดว่าเราใช้ชีวิตแบบฝืนธรรมชาติมากไป มันอาจจะสำเร็จรวดเร็วแต่ไม่ได้ยั่งยืนค่ะ

เราเริ่มท้อถอยและฝีมือดิ่งลงมาเรื่อยๆราวกราฟหุ้น จนกระทั่งมือเริ่มกลับมาในปี 2016 และค่อยๆดีขึ้นทีละนิดค่ะ จนเราคิดว่าอยากจะเอาจริงเอาจังกับการวาดรูปอีก และเป็นไปได้ว่าการสอนดิจิตัลออนไลน์จะเป็นการสอนดิจิตัลครั้งสุดท้ายของเราที่ไม่ใช่ตัวต่อตัวเพราะเราอาจจะเก็บ Cintiq เอาไว้ค่ะ นอกนั้นถ้าสอน digital จะเป็นออนไลน์หรือไม่เราอาจจะเลิกสอนดิจิตัลไปเลย ขอดูสถานการณ์ก่อน เพราะเราจะจริงจังกับงานวาดด้วยมือจริงๆแล้วทีนี้

ตอนปี 2016 วาดไว้เยอะค่ะ แต่ว่าวาดไม่ได้ดั่งใจเสียส่วนใหญ่แต่ก็วาดๆไปโดยไม่มีความรู้สึกอะไรเลยเพื่อนเราที่เป็นชาวฝรั่งเศสก็บอกว่า “ยูไม่คิดจะสร้างเนื้อเรื่องเหรอ” “งานยูไม่มีเนื้อเรื่องเลยมีแต่สกิล” จนปลายปีเริ่มมาถามเพื่อนๆที่รู้จักว่าจุดเด่นงานเราคืออะไร เพราะดูเหมือนทดลองไปเรื่อยๆจนหลงทาง และฝีมือเริ่มกลับมาเข้าที่ในปี 2017 แต่ดันขาดจินตภาพค่ะ

พอดีคุยกับพี่แป้ง Wilasinee Tansuhaj แล้วพอจะนึกออกว่าภาพเราขาดส่วนผสมอะไรไปณ.ปัจจุบัน คือ มันเป็นงานลายเส้นที่มีอารมณ์แต่ขาดจินตภาพซะส่วนใหญ่
อย่างรูปนี้ http://ift.tt/2ihEur1

เราจินตนาการเป็นเนื้อเรื่องยาวมากๆๆๆๆเป็นนิยายได้เล่มหนึ่งเลย(แต่เขียนนิยายไม่เป็น ให้เล่าอะได้) เราจินตนาการเพื่อนเราคนหนึ่งที่เขาอ่อนโยนเหมือนผู้หญิง แต่เข้มแข็งเหมือนผู้ชายให้เป็นมังกรผู้หญิงค่ะ แล้วเราเอาลักษณะนิสัยเขา มาใส่ในรูป คนๆนี้เวลาเดินจะเดินเร็วและสง่าเหมือนสิงโตล่าเหยื่อ และเวลาพูดเขาจะมี self-esteem สูงมาก จินตภาพมันเลยเกิดในภาพสูงมากออกมาเป็นภาพนี้ ที่สำคัญคือเราต้องดึงความรู้สึกให้คล้ายกับตอนเราวาดภาพนี้ออกมาให้ได้ งานอาจจะไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิมแต่มันอาจจะเป็นแนวใหม่หรือไม่อย่างไรเดี๋ยวคงต้องดู พี่แป้งเล่าให้ฟังถึงปิกาสโซ่ว่าการสร้างงานของเขามาจากผู้หญิงที่เขาหลงใหลซะส่วนใหญ่เขาใช้ผู้หญิงเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างงาน

สำหรับคนที่มือตกแล้วมาวาดอย่างเรา สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ
กระดาษแผ่นใหญ่ กับ กระดาษเปล่าค่ะ เราแนะนำว่าถ้าคุณมือตกอยู่คุณอย่าฝืนทำงานชิ้นใหญ่ๆ ขนาดใหญ่มาก มันจะยิ่งทำให้คุณท้อ วาดกระดาษแผ่นเล็กๆเสร็จเร็วๆก่อนดีกว่าค่ะ ส่วนกระดาษเปล่า พอมือตก น่ากลัวมากค่ะ ไม่รู้จะวาดอะไรลงไปดี วาดไปก็ซ้ำๆกัน เพราะฉะนั้นควรจะเพิ่ม input หรือสิ่งที่เข้ามาก่อนค่ะ แล้วก็เพิ่มจินตภาพ อ่านนิยายบ้าง ฟังเพลง แล้วจินตนาการเรื่องออกมาบ้าง หรือไม่ก็ลองวิธีเรา เขียนแบบ improvisation คือการเขียนไปเรื่อยๆโดยไม่ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบใดๆก่อนค่ะ

ถ้าถามว่าเสียใจไหมที่เหตุการณ์มันกลายเป็นรูปแบบนี้ ไม่เสียใจค่ะ
เราได้อะไรหลายๆอย่างจากเหตุการณ์นี้ และทำให้เรากลับมาเป็นมือใหม่ในการพัฒนา เราจะได้รู้ว่าจริงๆที่นักเรียนมือตก วาดไม่เก่งขึ้น มันเป็นเพราะอะไร และสามารถแก้ไขได้ค่ะ จำไว้ค่ะ ความสำเร็จในชีวิตคนเรามันคือความสุข และมันไม่ได้เกิดขึ้นเพียงหนเดียวในชีวิตคุณ อย่าไปยึดติดกับมันค่ะ

เตือนตัวเอง
1.วาดเสก็ตซ์อะไรได้แต่อย่าวาดอะไรไปอย่างงั้นๆโดยที่ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกอะไรในภาพเลย
2.อย่าวาดเพราะต้องวาด ต้องจำกัดตัวเองว่าวาดให้ได้เท่านั้นเท่านี้ วาดเฉพาะที่อยากเท่านั้น แต่มี passion กับมันจริงๆ
3.input เยอะๆ นำมาซึ่ง output เยอะๆ หนัง,หนังสือ,การ์ตูน,อนิเมอะไรก็ว่าไป อย่าวาดโดยไม่มี input เพราะมันเหมือนคนไม่ได้กินอะไรเลยแล้วถ่ายออกมามันก็ไม่มีอะไรเลย
4.จินตนาการเยอะๆก่อนวาดภาพ
5.ฟังเพลงก่อนวาดภาพเพื่อสร้างอารมณ์

10 วิธีป้องกันอาการมือตก
1.รักษาจิตใจตัวเองให้ดี
2.เห็นคุณค่าในตัวเอง
3.อย่าเปรียบเทียบงานตัวเองกับคนอื่น
4.ทดลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง
5.คิดว่าตัวเองมีคุณค่าเสมอ
6.อย่าคิดว่างานตัวเองห่วย
7.พยายามอย่าบังคับตัวเองให้ต้องวาดรูปตลอดเวลา
8.วาดในเวลาที่อารมณ์และจิตใจเราพร้อมและอยากวาด
9.รักษาสุขภาพให้ดี
10.รักตัวเอง รักคนรอบข้าง
ช่วยได้แน่นอนคะ



from WordPress http://ift.tt/2jCqiuz
via IFTTT

วันเสาร์, ธันวาคม 17, 2559

5วิธีทำงานวาดภาพประกอบฟรีแลนซ์อย่างมีประสิทธิภาพ

วันนี้เรามาดูทิปสั้นๆในการทำให้งานวาดภาพประกอบฟรีแลนซ์ของคุณมีประสิทธิภาพขึ้นนะคะ

  1. ก่อนอื่นคุณต้องมีสมาร์ทโฟน ดีๆซักเครื่อง ซึ่งสมัยนี้ราคาไม่แพงมาก คุณต้องเอาไว้ใช้ติดต่องาน ซึ่งสมาร์ทโฟนทำได้ทั้งรับส่งอีเมล์ติดต่อลูกค้าทาง LINE ส่งงานให้ลูกค้า ติดต่อและ คอนเน็คชั่นส์กันผ่านโซเชียล และอีกมากมาย รวมถึง ใช้ทำงาน บางอย่างได้เหมือนคอมพิวเตอร์ เลยทีเดียว
  2.  มีเว็บของตัวเอง คุณจะได้ใส่ portfolio ลงไปในนั้น เมื่อ คุณ ใส่งานลงไปใน portfolio จะทำให้ลูกค้าค้นหาเจอ และเมื่อลูกค้าถูกใจงานคุณก็จะจ้างคุณในที่สุด นอกจากนี้ เว็บของคุณยังติดผลการค้นหาใน Google ถ้าคุณเขียนบทความอย่างสม่ำเสมออีกด้วย และลูกค้าบางส่วนจะมาจากการค้นหา ซึ่งคุณควร ปรับแต่งเว็บให้เข้ากับการค้นหาของ Google โดยการปรับแต่ง seo (search engine optimization)
  3. คุณควรมี Dropbox หรือ google drive เอาไว้ sync file จากเครื่องคอมพิวเตอร์ของคุณมายังมือถือโดยใช้ cloud หรือเราไม่จำเป็นต้องแบก hard disk ไปตลอด เวลาจะส่งงานลูกค้าก็เอาลิงค์ไฟล์ให้เลย สะดวกดีมาก ค่ะ
  4. คุณควรมีแทบเลทหรือเมาส์ปากกาดีๆสักอันสมัยนี้ก็มีหลายคนใช้ iPad Pro เป็นเครื่องมือหลักในการวาดรูป เพราะว่าสะดวกพกพาไปไหนมาไหนได้ นอกจากนี้ทำงานใกล้เคียงกับคอมพิวเตอร์อีกด้วย โดย app procreate,paint storm แถมยังใช้งานง่ายกว่า Photoshop และเรียนรู้ได้ง่ายด้วย เวลาเลือกอาจไม่ต้องเลือกรุ่นที่ความจุสูงสุดควรเลือกรุ่นความจุกลางๆอย่าเลือกรุ่นเล็ก
  5. คุณควรลงทุนในอุปกรณ์ดีๆ ไปทีเดียวเลยดีกว่าซื้ออุปกรณ์ราคากลางๆหลายๆเครื่อง แล้วเปลี่ยนอุปกรณ์บ่อย เพราะว่าอุปกรณ์ที่ดีจะไม่เสียเวลาในการซ่อมแก้ปัญหามากมายนัก สำหรับคนทำงานกราฟฟิคเรา ก็ต้องแนะนำ MacBook Pro ถ้าใครทำงานแฮนด์เมดเราก็แนะนำซื้ออุปกรณ์ราคากลางๆเกรดนักเรียนมาฝึกจนเก่งก่อนแล้วค่อยใช้อุปกรณ์ราคาแพงขึ้นค่ะ

เท่านี้การทำงานคุณก็จะมีประสิทธิภาพขึ้นแล้วค่ะ



from WordPress http://ift.tt/2gLg84G
via IFTTT

วันจันทร์, ธันวาคม 12, 2559

9 ปีติดๆกับชีวิตนอกออฟฟิศอันอิสระ

สวัสดีค่ะวันนี้เราจะมาพูดถึงเรื่องของ การใช้ชีวิตฟรีแลนซ์ของเราต่ออย่างที่หลายๆคนรู้กันว่าเราเป็น ฟรีแลนซ์มาเก้าปีแล้ว ช่วงปีที่ผ่านมาก็มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้นมีสถาบันเกิดขึ้นมากมาย ทั้งใหญ่ๆ หลายคนคงจะสงสัยว่าทำไมIllustcourse ยังอยู่ได้

สิ่งที่สำคัญในการทำฟรีแลนซ์นั่นก็คือเรื่องของการปรับตัวเราต้องมีการปรับตัวที่ดีต้องดูเทรนด์โลกเป็น การที่เราดูเทรนด์โลกเป็นนั้นจะทำให้เราก้าวล้ำหน้าคนอื่นอยู่เสมอและทำในสิ่งที่ไม่เหมือนกับคนอื่น

ในบางครั้งบางสิ่งที่เราทำอาจจะประสบความสำเร็จหรืออาจจะไม่ประสบความสำเร็จไม่ต้องไปสนใจลองทำไปเรื่อยๆ อันไหนสำเร็จก็พยายามพัฒนาต่อไปอะไรไม่สำเร็จก็พยายามปรับปรุง และพยายามพัฒนาตัวเองอยู่เสมอด้วยการลงทะเบียนคอร์ส ต่างๆไม่ต้องของที่นี่ก็ได้

การที่เราไม่ติดตามเทรนด์โลกทำให้เราทำในสิ่งที่เหมือนกับคนอื่นเมื่อเหมือนกับคนอื่นเราก็ไม่มีข้อแตกต่างที่ทำให้ลูกค้ารู้ว่าเรานั้นมีความโดดเด่นอย่างไร ทำให้เราเหมือนกับคนทั่วไปหรือ คนธรรมดาซึ่งถามว่าผิดไหมไม่ผิดค่ะถ้าคุณไม่ได้ทำธุรกิจหรือไม่ได้ทำฟรีแลนซ์เพราะว่าไม่ใช่ทุกคนที่อยากจะโดดเด่นมีชื่อเสียงหรือว่าเป็นที่รู้จักมาก

บางคนก็อยากอยู่แบบธรรมดาอยากมี ชีวิตแบบสงบ ทางนั้นเราจะต้องรู้ว่าเราต้องการอะไรในชีวิต กันแน่ เราถึงจะสามารถกำหนดทิศทางในการ promote หรือว่าทิศทางในการดำเนินธุรกิจของเราหรือว่าแม้กระทั่งเป็นอาร์ติสก็ตามก็ต้องกำหนดทิศทางใดในการ ที่จะวาดภาพแล้วก็พรีเซนต์ตัวเองออกมาอย่างไร

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลเป็นหลักไม่มีอะไรตายตัวแต่เราบอกว่าถ้าหากคุณอยากจะ promote ธุรกิจหรือว่าโปรโมทตัวเองในฐานะอาร์ติสให้ประสบความสำเร็จจะต้องมีความอดทนอย่างมากเพราะมันต้องอาศัยเวลา ไม่ใช่เวลาแค่วันสองวันเราจะได้ในสิ่งที่เราต้องการ แต่ใช้เวลาเป็นเดือนเป็นปีกว่าจะเห็นผล กว่าเราจะเป็นที่รู้จักของสังคม

บางทีการเป็นที่รู้จักของสังคมก็เป็นดาบสองคมเพราะว่าไม่ใช่ทุกคนที่รักเราและชอบเราป่ะคนก็เกลียดเราบางคนก็ไม่ชอบเรา ฉะนั้นถ้าอยากเป็นที่รู้จักก็ต้องทำใจ และต้องทำใจกับช่วงเวลายากลำบากให้ได้เราเคยไม่มีเงินติดตัวเลยแล้วก็มีแต่หนี้ เราต้องฝ่าฟันไปให้ได้เพราะทุกอย่างไม่เคยราบเรียบและได้อย่างใจเราเสมอในทุกๆคน

การทำฟรีแลนซ์ให้ประสบความสำเร็จรวมไปถึงการเก็บรายชื่อลูกค้าและการ promote อย่างต่อเนื่องทั้งนี้เราไม่อยากให้คุณฮาร์ดเซลล์ หรือขายกันตรงๆ ในครั้งแรกที่คุณ เริ่มธุรกิจหรือว่าในครั้งแรกที่คุณเป็น อาร์ติส คุณควรมุ่งเน้นที่การสร้างประโยชน์และการสร้างผลงานให้เป็นที่รู้จักก่อน เมื่อคุณมีผู้ติดตามระดับหนึ่งแล้ว คุณถึงจะเริ่มขายได้ และควรโฟกัสที่การทำประโยชน์และ promote ให้เป็นที่รู้จักต่อไปก่อนค่ะ

การที่เราอยู่มาได้ถึงเก้าปีโดยที่ไม่มีงานประจำนั้นมันเพราะว่าเรามีความอดทนสูงและเราเชื่อว่าเราทำได้เราไม่ดูถูกตัวเองและไม่เพ้อฝันว่าจะต้องทำงานเบาๆ แล้วได้เงินเยอะๆโดยที่ไม่ทำอะไรเลย แต่ทุกอย่างจะต้องแลกมาด้วยสิ่งที่เท่ากันเสมอถ้าอยากได้เงินเยอะขึ้นก็ต้องทำงานหนักขึ้นยกเว้นแต่ว่าควรจะมีระบบที่ว่าสามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง ที่คุณลงแรงในครั้งเดียว

ทุกวันนี้เราสอนวาดรูปเรามีความสุขดีเรารู้สึกว่ามันเป็นอาชีพที่ใช่แต่ในอนาคตก็ไม่แน่เพราะว่าทุกอย่างไม่มีอะไรแน่นอนค่ะ ไม่แน่เราอาจจะสอนไม่ไหวเพราะฉะนั้นเราต้องมีระบบอะไรรับรอตรงนี้เพื่อที่จะได้ไม่ต้องทำงานตลอดไปเราเชื่อว่าทำงานหนักแค่ช่วงหนึ่งของชีวิตก็พอค่ะที่เหลือคือ การใช้ชีวิตแต่ เราก็ไม่เชื่อในการเกษียณเร็ว เราเชื่อว่าถ้าคนเรารักในการทำงานจริงๆหรือรักในงานที่ทำจริงๆเราสามารถทำงานต่อไปได้เรื่อยๆจนกว่าจะทำงานไม่ไหว

เราเคยได้ยินหลายคนพูดเยอะการที่อยู่เฉยๆไม่ต้องทำอะไรทำในสิ่งที่ชอบอย่างเดียวชีวิตที่ขาดงานมักจะขาดความหมายไปด้วย เพียงแต่งานนั้นมันต้องเติมเต็ม ในสิ่งที่คุณต้องการได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของปณิธานในการทำงาน หรือจะเป็นเรื่องของรายได้และอื่นๆ เพราะว่าครึ่งหนึ่งของชีวิตเราต้องทำงาน  ดังนั้นงานจึงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเราเลือกงานผิดหรือใช้ชีวิตแบบที่ไม่เป็นอย่างที่เราต้องการ เราจะกลับลำยากมากเลย

9 ปีนี้เป็น 9 ปีที่เราทดลองอะไรหลายอย่าง และเป็น 9 ปีที่มีทั้งทุกข์ทั้งสุขครบรส และต้องขอบคุณครอบครัวที่อยู่ข้างๆคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ เราทดลองอะไรมากมายเสียเงินไปก็มากมายได้อย่างไรก็มากมาย มันเป็น 9 ปีที่คุ้มมาก เราเคยคิดว่าถ้าย้อนเวลากลับไปเราจะไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้แต่เราคิดว่าทางเดินที่เราเลือกตอนนี้เป็นทางเลือกที่ดีแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วดีเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดี

ดังนั้นเราสนับสนุนให้ทุกคนทดลองทำอะไรใหม่ๆทุกวัน มันจะทำให้คุณมีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นและนำมาต่อยอดในสายอาชีพของคุณได้ สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงินแต่ต้องซื้อด้วยประสบการณ์เท่านั้น และประสบการณ์คือสิ่งมีคุณค่าที่ไม่สามารถเอาอะไรมาแลกได้ เพราะมันจะคงอยู่ติดตัวกับเราตลอดไป

บางคนก็คิดว่าถ้ามีชื่อเสียงโดยก็ดีสิโดยที่ไม่ต้องออกแรงเยอะ เคยได้ยินกฏ action = reaction ไหมคะ สิ่งที่คุณลงแรงไป จะได้ในสิ่งที่เท่ากันกลับคืนมาแต่ถ้าคุณไม่ลงแรงเลยนอนเฉยๆให้เวลาผ่านไปวันๆบอกตรงๆช่วงนี้เราก็เคยผ่านมาแล้ว มันไม่ได้อะไรเลยค่ะเพราะสุดท้ายตายไปคุณก็ต้องนอนอยู่ดี พักผ่อนให้เพียงพอดีกว่า แต่อย่านอนทั้งวัน  ลุกขึ้นมาวาดอะไรสักอย่าง คุณจะพัฒนาขึ้นๆ และพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

สำหรับวันนี้ก็ขอบคุณที่อ่านค่ะ สวัสดีค่ะ

ถ้าชอบก็แอดเพื่อนมาคุยกันได้ค่ะ หรือกดสมัครรับข่าวสารและ E-book free จะได้รับโพสต์ส่งถึง inbox ทุกวันค่ะ

เพิ่มเพื่อน



from WordPress http://ift.tt/2gQcp71
via IFTTT

ชีวิตแค่โดนทำร้ายแต่ฝีมือมันต้องไม่โดนทำลาย

สวัสดีค่ะสำหรับวันนี้ก็จะมาชวนคุยเรื่องการกลับมา วาดรูปใหม่ของเรา อย่างที่รู้กันว่า ที่ฝีมือของเราตกลงไปเพราะว่าอาการป่วยทำให้มือสั่นแล้ววาดเหมือนเดิมไม่ได้เราไม่เคยคิดว่าอาการนี้มันทำให้เราไม่เหมือนคนอื่นหรือว่า รู้สึกด้อยกับอาการป่วย

แต่เรากลับรู้สึกว่ามันคือบทพิสูจน์อย่างหนึ่งที่พิสูจน์ว่าเราจริงจังกับการ วาดรูปขนาดไหน ที่ผ่านมาเราอาจจะดูเหมือนไม่จริงจังแต่ว่าที่จริงแล้วการที่เป็นครูมันทำให้เราต้อง ฝึกมือ อยู่ตลอดเวลา เพราะว่าถ้าวาดรูปไม่เก่งก็จะไม่น่าเชื่อถือไม่มีใครเชื่อถือ ไม่มีใครอยากมาเรียน เราจึงอยากจะบอกทุกคนว่าอย่าท้อถอยเวลาโชคชะตามาล้อเล่นกับเรา หรือว่าทำให้เราเจ็บปวด ทำให้ เราล้มลงไป

เพราะว่าทุกสิ่งมันไม่จีรัง มีขึ้นก็ต้องมีลง ที่สำคัญคือเราจะทำตัวตนของตนเองกลับมาได้อย่างไร จะทำยังไงทำให้ตัวตนของเราที่หายไปกลับคืนมา  วันนี้เราจึงมาบอกเล่าเรื่องราวว่าเรากลับมาได้อย่างไรกับฝีมือ ที่จริงแล้วหลังจากที่เรากลับมาจากสิงคโปร์เราก็ฝีมือขึ้นๆลงๆแต่ว่าตอนที่ฝีมือดีที่สุดนั้นอยู่ช่วงปี 2008 ถึง 2011 เพราะว่าจิตใจของเราวาดรูปด้วยการอยากเอาชนะ อยากเอาชนะตัวเองอยากเอาชนะผู้อื่น

งานมันก็เลยออกมาไม่เพียวแต่ว่ามี ฝีมือดี อย่างเดียว แต่หลังจากนั้นเราก็ขาด motivation อย่างรุนแรง เราไม่รู้ว่าจะวาดรูปไปทำไมและเพื่ออะไร เพื่อใครซึ่งจริงๆแล้วมันไม่จำเป็นต้องหาคำตอบก็ได้ว่าเราทำเพื่ออะไรเพื่อใครหรืออย่างไรทำไม

เพราะว่ายิ่งเราหาคำตอบเรายิ่งค้นพบว่า สิ่งที่เราทำบางอย่างมันก็อาจจะไม่ต้องมีเหตุผลมารองรับทุกอย่างก็ได้เพราะว่าชีวิตมันมีหลายอย่างมีหลายรสชาติมีเจ็บปวดมีทุกข์มีสุข ยิ่งเราพยายามหาคำตอบให้กับทุกอย่างในโลกใบนี้มันยิ่งทำให้เราทุกข์ เพราะเราจะพบว่าไม่มีสิ่งไหนที่เป็นไป อย่างใจ เราตลอด  

บางอย่างเราก็พบว่ามันเป็นเรื่องที่ทำให้เรายิ่งเจ็บปวดขึ้นไปอีกเช่นการที่รู้ว่ามีคนเก่งกว่าเราเยอะมากมายบนโลกใบนี้และเราไม่มีทางตามทันถ้าเราไม่ฝึกฝนในปริมาณที่ = ที่เค้าฝึก หรือบางอย่างเราก็ต้องยอมรับว่าเราไม่มีทางได้มันและทำใจซะ  

แต่โดยส่วนมาก 99% ของความพยายามของเรามักจะได้ผล ถ้าเราฝึกฝนไปเรื่อยๆ เราก็จะเก่งขึ้นๆทุกวัน การวาดรูปมันก็เหมือนกับการขี่จักรยาน ถ้าขี่จักรยานเป็นแล้วต่อไปจะ ขี่จักรยานอีก ก็ย่อมทำได้ เราจึงอยากบอกคนที่ มือตกตอนนี้ว่าไม่ต้องกังวลไปเพราะว่าฝีมือมันก็เหมือนหุ้นแหละมีขึ้นมีตก ไม่มีอะไรตกตลอดไปและไม่มีอะไรขึ้นตลอดไป เราทำใจกับ ช่วงเวลาที่มือตกและ รักษาช่วงเวลาที่ขึ้นได้หรือไม่

ชีวิตแค่โดนทำร้าย แต่ฝีมือเราไม่ได้โดนทำลายไปด้วยนะคะ  และสิ่งที่คุณเจอจะมากมายขนาดไหน

ก็ย่อมมีคนที่เจอสถานการณ์ที่เลวร้ายกว่าคุณมากเท่านั้น เพราะฉะนั้นวันนี้ไม่ต้องจิตตกไปเวลามือตกหาอะไรอย่างอื่นทำไปก่อนค่ะ แล้วก็ฝึกมือไปด้วย

เมื่อถึงเวลาของเรา ทุกอย่างก็จะค่อยๆดีขึ้นเองแต่ว่าเราอย่าปล่อยให้อะไรไปตามชะตากรรมของเรา

เราควรจะกุมโชคชะตาของตัวเองด้วยตัวของเราเองและสองมือของเราเอง

ถ้ามือตกเพราะว่าขาดแรงบันดาลใจไม่รู้ว่า จะวาดไปทำไมก่อนอื่นคุณต้องถามตัวเองก่อน

ว่าเราวาดไปทำไมเรามีเหตุผลอะไรเบื้องหลังการวาดรูปของเราเหตุผลนั้นมันจะช่วยซัพพอร์ตให้เราวาดรูปต่อไป คำถามที่คุณควรถามตัวเองมันควรจะเป็นคำถามที่คุณเองตอบได้ ไม่ใช่คำถามที่คุณตอบไม่ได้ เพราะคุณจะเก๊กซิมเปล่าๆ ถ้าพยายามถามคำถามเหล่านั้น

และที่สำคัญจิตใจ จิตใจต้องเข้มแข็ง อย่าหวั่นไหวกับอาการมือตกแล้วก็คิดว่าทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมเราสามารถวาดได้เหมือนเดิม สิ่งที่คุณขาดไปก็คือจิตวิญญาณที่อยู่ในรูปนั่นเองค่ะจึงทำให้มือตก การนำจิตวิญญาณกลับมาในรูปก็คือการทำให้จิตใจเราดีขึ้นนั่นเอง การที่จะทำให้จิตใจเราดีขึ้นก็มีอยู่หลายอย่างด้วยกัน

และวิธีที่ได้ผลดีวิธีหนึ่งก็คือการหยุดวาดรูปแล้วไปทำอย่างอื่นเลย แล้วค่อยกลับมาวาดรูปใหม่มันจะดีขึ้น และไม่แน่ฝีมืออาจจะดีขึ้นมาอีก

 

การวาดรูปแล้วมือตกนั้นมีทั้งมือตกระยะสั้นและมือตกระยะยาว มือตกระยะยาวอาจจะเป็นปีได้ การที่ทำให้มือตกระยะสั้นกลับมานั้นไม่ค่อยยากเท่าไหร่แค่พักผ่อนนิดหน่อย แล้วค่อยกลับมาวาดรูปใหม่มันก็จะดีขึ้น

ส่วนมือตกระยะยาวการหาอะไรอย่างอื่นทำอาจจะเป็นเรื่องที่เหมาะสมกว่า สำหรับวันนี้ก็คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับใครหลายๆคนนะคะที่กำลังมือตกอยู่ สู้ๆค่ะ แนะนำให้อ่านเอนทรี่นี้เพิ่มเติมนะคะ



from WordPress http://ift.tt/2hiVCNl
via IFTTT

วันเสาร์, ธันวาคม 10, 2559

13 วิธีที่ได้ผลในการก้าวข้าม artblock


ไม่ว่าจะเป็น creative คนไหน ก็ต้องมีวันที่ไอเดียหมด และแรงบันดาลใจในการทำงานศิลปะก็น้อยลง 
มันเป็นสิ่งที่ชาวสร้างสรรค์ทุกคนต้องเผชิญ วันนี้เรามาพบคำตอบกับการก้าวข้าม artblock และเราค่อนข้างแน่ใจว่ามันได้ผล 

มีคำพูดหนึ่งได้กล่าวว่าไม่ใช่มีหัวข้อที่วาดไม่ได้หรอกหรือไม่มีหัวข้อจะวาดหรอกแต่แค่ขาดความคิดสร้างสรรค์ 

บางครั้งการหาแรงบันดาลใจนั้นยาก ตอนที่เราป่วยแล้ววาดรูปแย่ลง บางคนอาจจะมองว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายแต่จริงๆแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่ดีเพราะมันทำให้เราพัฒนาและก้าวข้ามartblock และเราก็กำลังพยายามอยู่

แนวทางในการก้าวข้าม artblock

เปลี่ยนกิจวัตรประจำวัน
1.หยุดแล้วก็ช้าลงนิดหนึ่งการรีบและแรงกดดันไม่ได้ทำให้กระบวนการความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้น ใช้เวลาออกไปไหนสักทีออกไปข้างนอกออกไป หาธรรมชาติและผ่อนคลาย แรงบันดาลใจจะตามหาคุณเมื่อคุณพร้อม

2. สร้างโปรเจค เพียงไม่กี่โปรเจ็ค

ในหนึ่งครั้งถ้าคุณเบื่อหรือคะคุณสามารถเปลี่ยนไปเป็นบางอย่างที่แตกต่างทำให้งานของคุณท้าทายมันจะทำให้คุณยังอยู่ในความสนใจการที่คุณสับไปสับมาระหว่างโปรเจกต์ มันทำให้คุณนั้นยุ่ง

3.เปลี่ยนเครื่องมือในการทำงาน
ถ้าคุณpaintลองดูเป็นดินเหนียว ปั้นดินเหนียวดูบ้าง ถ้าคุณสร้างภาพปะติดลองปากกาแล้วหมึกดูบ้าง ค้นหาอุปกรณ์ใหม่ๆและใช้อุปกรณ์ใหม่ๆ ดูที่รูป จังหวะและสี ในชีวิตและภายนอกกำแพงสตูดิโอของคุณ จับกล้องและถ่ายรูปสิ่งที่คุณคิดว่ามันน่าสนใจ
แรงบันดาลใจจากสถานที่บุคคลและเหตุการณ์
4.ไปสวนไปสถานที่ที่ชอบหรือไปปิกนิกไปฟังเพลง วางแผนที่จะหยุดซักสองสามวันถ้าต้องการ บางครั้งแค่อาบน้ำและหนังสือดีๆสักเล่มก็สามารถช่วยได้ ไอเดียก็คือหยุดทำงานสักพัก
5.ค้นคว้าอย่างหนักในสิ่งที่คุณต้องการจะสร้างสรรค์ขึ้นมา ไปยังห้องสมุดหรือว่าร้านหนังสือไปร้านหนังสือใหญ่ๆหรือไปยังส่วนของหนังสือภาพถ่ายนั่งตรงพื้นและ ค่อยค่อยดื่มด่ำกับคอนเทนท์
6.ไป ยังนิทรรศการที่คุณสนใจ
7.ไป ลงทะเบียนเรียนศิลปะ 

จะ ช่วย ให้ คุณ สร้างสรรค์ ร่วมกับ คนอื่นๆ ถามคนอื่นว่าเค้าคิดเกี่ยวกับงานของคุณอย่างไร มันน่าจะเป็นสิ่งที่คุณต้องการ ไปหาทางอื่นถ้าคุณยังคงมีปัญหาในการออกแบบอยู่
8.หาสิ่งที่อยู่ในชีวิตประจำวัน

ที่คุณต้องการวาดหรือเพนท์ ถ่ายรูปของทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวคุณ เมื่อคุณกลับไปดูบางครั้งคุณควรจะวาดภาพ doodle ของภาพถ่ายเหล่านั้นค่ะ
9.หาสิ่งที่ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์

มันอันจะเป็นคนหรือสัตว์อะไรก็ตามที่ให้แรงบันดาลใจคุณ
10.เข้าใจว่าคุณอาจจะรู้สึกลำบากใจเมื่อมาถึงเรื่องของความยากในการออกแบบและปัญหาในการออกแบบ ถ้านี่เป็นกรณีที่คุณเผชิญอยู่ให้ถอยออกมา ศึกษาใหม่และพยายามที่จะทำมันช้าช้า
11.ดูแลสุขภาพของคุณ

การที่คุณไม่ดูแลสุขภาพของคุณมันทำให้คุณสามารถสร้างสรรค์งานได้น้อยลงและร่างกายของคุณต้องการการออกกำลังกายไปยิมหรือไปวิ่งที่สวนสาธารณะ ไปเดินยาวยาวเพื่อให้ เหงื่อไหล
ทานคาร์โบไฮเดรตหรือโปรตีนมันจะช่วยให้คุณได้พลังงาน. ผู้คนจำนวนมากทานกาแฟและน้ำตาลเมื่อทำงาน. นั่นอาจจะทำให้ร่างกายคุณแย่ลงได้ควรจะต้องดูแลสุขภาพให้ดีๆ
ตื่นให้เช้าขึ้นคุณจะพบว่าคุณจะทำงานในตอนเช้าลองตื่นให้เช้าปกติสักนิดสำหรับศิลปินบางคนมันอาจได้ผล
12.ปฏิเสธความกลัวที่ว่าโปรเจ็คของตนจะต้องสมบูรณ์หรือไม่ ก็ไมมีอยู่ มันไม่จำเป็นจะต้องสมบูรณ์ ให้โอกาสตัวเองทำ งานที่ ไม่สมบูรณ์ ไม่เพอร์เฟคหรืองานที่แย่ดีกว่าการที่ไม่ทำงานเลย ศิลปะส่วนมากมาจากความพยายามและการเรียนรู้ไม่ใช่มาจากการคิดเริ่มที่จะวาดลงไปบนกระดาษได้แล้วค่ะ
ความคิดที่ว่าการกลัวว่างานตัวเองจะแย่มาจากการที่เปรียบเทียบงานตัวเองกับคนอื่นแทนที่จะทำสิ่งนี้ดูงานศิลปะของคุณเทียบกับงานเก่าดูว่าการของคุณพัฒนาขึ้นแค่ไหนจากเล็กน้อยคุณอาจจะพัฒนาขึ้นและ งานเปลี่ยนไปจนกระทั่งคุณรู้สึกโอเคกับมันไม่ใช่ไปคิดว่างานคนอื่นจะเป็นยังไง
ลงมือทำ
13.วาดลงไปปลดปล่อยอารมณ์เครียดที่อยู่ข้างในคุณ สิ่งที่สำคัญก็คือการตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและทำอะไรบางอย่าง ตัดกระดาษเพื่อที่จะออกแบบหรือเตรียมผืนผ้าใบออกมาจากความแย่ในชีวิตจำวันโดยการ doodle หรือวาดเล่นลองดูงานที่ผ่านๆมาของคุณ. เพียงแค่การ วาดเล่น วันละเล็กน้อย วงก้นหอย ก้อนเมฆ ฟองสบู่จับคู่คำในที่สุดคุณอาจจะค้นพบมาสเตอร์พีชโดยที่ไม่ต้องพยายามก็ได้



from WordPress http://ift.tt/2heAG7o
via IFTTT